Showing posts with label സ്വാതന്ത്ര്യം. Show all posts
Showing posts with label സ്വാതന്ത്ര്യം. Show all posts

Saturday, November 16, 2013

മനസ്സാക്ഷി തടവില്‍

ചോരയുടെ കടലുകള്‍ക്ക് പോലും സത്യത്തെ മുക്കിക്കൊല്ലാന്‍ കഴിയില്ല
                                                                                                                      -അമ്മ, മാക്സിം ഗോര്‍ക്കി


മാസങ്ങള്‍ നീണ്ടുനിന്ന പീഡനങ്ങള്‍ക്കും അതിനെതിരെയുള്ള അതിജീവന സമരത്തിനും ഒടുവില്‍ സോണി സോഢി(സോണി സോരി)യ്ക്കു സുപ്രീംകോടതി ജാമ്യം അനുവദിച്ചു. നക്സലൈറ്റ് എന്ന് മുദ്രകുത്തി ഭരണകൂടവും പോലീസും ഒരുപോലെ വേട്ടയാടിയ സോണി സോഢിയ്ക്ക് ഇന്ത്യയുടെ പരമോന്നത നീതിപീഠം നല്‍കിയ ഈ ഇടക്കാല ജാമ്യം , ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ നിന്ന് വൈകിയാണെങ്കിലും സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്ക് 'നീതി' ലഭിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷ നില നിര്‍ത്താന്‍ ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ജനാധിപത്യ വിശ്വാസികളെയും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഛത്തീസ്‌ ഗഢില്‍ നക്സലൈറ്റ് 'ഭീകരത' യും 'വികസനവും' പ്രധാന പ്രചരണായുധം ആയ ഒരു നിയമസഭ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുന്ന സമയത്ത് തന്നെയാണ് ഇത്തരമൊരു വിധി പുറത്തു വന്നത് എന്നത് കൌതുകമുണര്‍ത്തുന്ന ഒരു സംഗതിയാണ്. സോണി സോഢി 'കുറ്റ'വിമുക്തയായിട്ടൊന്നുമില്ല, എങ്കിലും ഈ വിധിയുടെ പ്രാധാന്യം തള്ളിക്കളയാന്‍ കഴിയില്ല.

സോണി സോഢി
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു ശേഷമുള്ള അറുപത്തിയാറ് വര്‍ഷങ്ങളില്‍ വര്‍ഗീയതയുടെയും ഫാസിസത്തിന്റെയും കടന്നാക്രമണങ്ങളെ അതിജീവിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യം മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്നതില്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നവര്‍ ആണ് നമ്മള്‍. എന്നാല്‍ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവുംവലിയ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തില്‍ തന്നെയാണ് സോണി സോഢിയും ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ പ്രയാസമാണ്. ഛത്തിസ്ഗഢിലെ ബഡേ ബദ്മയില്‍ 1975ലാണ് സോണി സോഢി ജനിച്ചത്. ഛത്തീസ്‌ ഗഢിലെ ദണ്ഡേവാഡ ജില്ലയില്‍ സമേലി ഗ്രാമത്തില്‍ ആദിവാസി കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ അധ്യാപികയായി ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു സോണി; ഭര്‍ത്താവ് അനില്‍ ബൊലേറോ ജീപ്പ് ഡ്രൈവറും. മാവോയിസ്റുകളെയോ, പോലീസിനെയോ ആശ്രയിച്ചുമാത്രം ജീവിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന നിരക്ഷരരും നിശബ്ദരും നിസ്സഹായരും ആയ ഛത്തിസ് ഗഢിലെ അനേകായിരം ആദിവാസികളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ് സോണി സോഢിയുടെ പശ്ചാത്തലം. രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ സജീവമായ ഒരു കുടുംബമാണ് സോണിയുടേത്. അവരുടെ പിതാവ് മദ്രു റാം സോഢി പതിനഞ്ച് വര്‍ഷം പഞ്ചായത്ത് സര്‍പഞ്ച് ആയിരുന്നു. സോണിയുടെ അമ്മാവന്‍ മുന്‍ സി.പി.ഐ, എം. എല്‍. എ ആണ്. അവരുടെ മൂത്ത സഹോദരന്‍ കോണ്‍ഗ്രസില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. സോണിയുടെ അനന്തിരവന്‍ ലിംഗാ കൊഡോപ്പി പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ആണ്. ആശയ പ്രചാരണത്തിന് ഉള്ള ആയുധം എന്ന നിലയ്ക്കാണ്  അദ്ദേഹം പത്രപ്രവര്‍ത്തനം തെരഞ്ഞെടുത്തത് .

ലിംഗാ കൊഡോപ്പി
പോലീസിന്റെ എജന്റുമാരും ഇന്‍ഫോര്‍മര്‍മാരും ആകാതെയും, മാവോയിസ്റുകളുടെ അനുഭാവികള്‍ ആകാതെയും ആദിവാസിജനവിഭാഗങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി പോരാടുക എന്ന നിലപാട് സ്വീകരിച്ചവരാണ് സോണിയും കുടുംബാംഗങ്ങളും. ആദിവാസികള്‍ക്ക് തുല്യമായ പൌരാവകാശങ്ങളും, നിയമവാഴ്ചയും, ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശങ്ങളും നേടിയെടുക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു അവരുടെ സമരങ്ങള്‍ . കരാറുകാരുടെയും, രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെയും , പോലീസിന്റെയും, മാവോയിസ്റുകളുടെയും പിടിയില്‍ നിന്നും നിയന്ത്രണങ്ങളില്‍ നിന്നും തങ്ങളുടെ വീടും പുരയിടവും സ്വതന്ത്രമാക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യം. ആദിവാസിത്തൊഴിലാളികളുടെ മിനിമം കൂലി 60 ല്‍ നിന്ന് 120 ആക്കി ഉയര്‍ത്താന്‍ അവര്‍ സമരം ചെയ്തു. ഖനിത്തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടിയും അവര്‍ പോരാടി . മാവോയിസ്റുകളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനെന്ന പേരില്‍ നടത്തിയ ‘കാട് വെട്ടിത്തെളിക്കല്‍’ (“jungle clearing” ) പദ്ധതിയുടെ പേരില്‍ അനധികൃതമായ തേക്ക് വ്യാപാരത്തിലൂടെ ഉന്നത പോലീസുദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ വന്‍തുകകള്‍ കൈക്കലാക്കുന്നതിനെതിരെ അവര്‍ ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചു. അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഒരേ പോലെ പോലീസിന്റെയും മാവോയിസ്റ്റുകളുടെയും ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിച്ചു. തങ്ങളുടെ കൂടെ ചേരാന്‍ ലിംഗയോട് മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും അയാള്‍ അതു നിരസിച്ചു. മാവോയിസ്റ്റ്  രീതികളെയും , അവര്‍ മൂലം  ആദിവാസികള്‍ക്ക്  ഉണ്ടാകുന്ന  ബുദ്ധിമുട്ടുകളെയും  വിമർശിച്ചു കൊണ്ട് ലിംഗാ ഒരിക്കല്‍ ഗണേഷ റാം ഉകെയ് എന്ന പ്രമുഖ മാവോയിസ്റ്റ്  നേതാവിന് കത്തെഴുതുകയുണ്ടായി. മുഴുവന്‍ സമയ പോലീസ് ഇന്‍ഫോര്‍മേഴ്സ് ആകാന്‍ പോലീസും സോണിയുടെയും ലിംഗായുടെയും മേല്‍ സമ്മര്‍ദ്ദം ചെലുത്തി. ഈ രണ്ടു കൂട്ടരുടെയും സ്വാധീനത്തില്‍ പെടാതെ ആദിവാസികളുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി സോനിയും ലിംഗായും നടത്തുന്ന സമരങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് പൊതു ജനങ്ങള്‍ക്കിടയിൽ വലിയ സ്വീകാര്യത നേടിക്കൊടുത്തു. പ്രാദേശിക കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവും,കരാറുകാരനു പോലീസുമായി അടുത്ത ബന്ധവുമുള്ള താക്കൂര്‍ അവ്ദേശ് ഗൌതം ഇതോടെ അവരുടെ ശത്രുവായിമാറി . സ്കൂള്‍ പണിയാനുള്ള കരാര്‍ സോണി സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് നേടിയത് അവ്ദേശ് ഗൌതത്തെ ചൊടിപ്പിച്ചു. കരാറുകാരനായ അവ്ദേശ് ഗൌതത്തിനെതിരെ മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ നടത്തിയ ആക്രമണത്തില്‍ 2010 ജൂലൈയില്‍ സോണി, ഭര്‍ത്താവ്‌ അനില്‍, അനന്തിരവന്‍ ലിംഗാ കൊഡോപ്പി എന്നിവരെയും പ്രതി ചേര്‍ത്ത് കേസ്‌ ഫയല്‍ ചെയ്തു. അനിലിനെ ജയിലില്‍ അടച്ചു. ഈ സമയത്ത് സോണിയുടെ പിതാവ് പോലീസിനു വിവരം ചോര്‍ത്തുന്നു എന്നാരോപിച്ച് മാവോയിസ്റുകള്‍ നടത്തിയ ആക്രമണത്തില്‍ പരിക്കുകളോടെ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു...!

സോണിയെയും ലിംഗായെയും വെറുതെ വിടാന്‍ പോലിസ്‌ ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല.
2011 സെപ്റ്റംബര്‍ ഒമ്പതിന് പത്രങ്ങളില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു വാര്‍ത്ത വന്നു.
‘ദന്തേവാഡയില്‍ വെച്ച് ലിംഗാ കൊഡോപ്പി എന്ന മാവോയിസ്റ്റിന് 15 ലക്ഷം രൂപ ‘സംരക്ഷണത്തിനുള്ള വേതന’ (protection money)മായി കൊടുക്കുന്നതിനിടെ എസ്സാര്‍ ഗ്രൂപ്പ് കോണ്‍ട്രാക്ടറായ ബി. കെ. ലാലയെ പോലീസ് കൈയോടെ പിടികൂടി. ലിംഗാ കൊഡോപ്പിയും ഉടന്‍ അറസ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഈ കൈമാറ്റത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ പങ്കാളിയായ സോണി സോഢി രക്ഷപ്പെട്ടു.’എന്നാല്‍ പോലിസ്‌ ഭാഷ്യം അതേപോലെ വാര്‍ത്തയായി നല്‍കുകയാണ് പത്രങ്ങള്‍ ചെയ്തത്. സത്യം ഇതായിരുന്നില്ല . ലിംഗാ യെയും സോണിയെയും കുടുക്കാനായി പോലിസ്‌ നടത്തിയ ആസൂത്രിത നാടകമായിരുന്നു ഇതെന്ന് പിന്നീട് 'തെഹല്‍ക്ക' നടത്തിയ അന്വേഷണത്തില്‍ തെളിഞ്ഞു. ലാലയെയും, ലിംഗയേയും അവരവരുടെ വീടുകളില്‍ നിന്നാണ് അറസ്റ് ചെയ്തതെന്നും പണം ലാലയുടെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തതാണെന്നും മങ്കട് എന്ന പോലിസ് കാരൻ തെഹല്‍ക്ക ടേപ്പില്‍ തുറന്നുസമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്.



 

ഛത്തിസ് ഗഢ് പോലീസിനു പിടികൊടുക്കാതെ രോഗിയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ വേഷത്തില്‍ സോണി ഡല്‍ഹിയിലേക്ക്‌ യാത്ര തിരിച്ചു . നിരപരാധിയായ തന്നെ ഛത്തിസ് ഗഢ് പോലീസ് വേട്ടയാടുന്ന കഥ പുറംലോകത്തെ അറിയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം. സെപ്റ്റംബര്‍ 11ന് യാത്ര തിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അവര്‍ തെഹല്‍ക്ക ലേഖിക തുഷ മിത്തലുമായി അവര്‍ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. 'തെഹല്‍ക്ക 'യിലൂടെയാണ് സോണിയുടെ കഥ പുറത്തു വരുന്നത്. സോണി യെ 2011 ഒക്ടോബര്‍ നാലിന് ഡല്‍ഹി പോലിസ്‌ അറസ്റ്റ്‌ചെയ്തു. സോണിക്കെതിരെ ചുമത്തിയ കേസില്‍ ഒരു തരിമ്പു പോലും വാസ്തവമില്ലെന്നും അവരുടെ അടുത്തു നിന്ന് പുതിയ വിവരങ്ങള്‍ ഒന്നും ലഭിക്കാനില്ലെന്നും വ്യക്തമായ അറിവുണ്ടായിട്ടും സോണി നേരിട്ടത് നീചവും മനുഷ്യത്വരഹിതവുമായ പീഡനമുറകളായിരുന്നു. അവരെ ഷോക്കടിപ്പിക്കുകയും , നഗ്നയാക്കി മര്‍ദ്ദിക്കുകയും ക്രൂരമായി ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

സോണിക്കു മേല്‍ ഛത്തിസ്ഗഢ് പോലീസ് നടത്തിയ ഭീകരമായ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങള്‍ മനുഷ്യാവകാശപ്രവര്‍ത്തകരാണ്  സുപ്രീം കോടതിയുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ കൊണ്ടുവരുന്നത്. സോണിയെ മോചിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ 'തെഹല്‍ക്ക" വലിയ പ്രചാരണ പരിപാടി ആരംഭിച്ചു. സോണിയെ വൈദ്യപരിശോധന നടത്തി റിപ്പോര്‍ട്ട് സമര്‍പ്പിക്കണമെന്ന് സുപ്രീം കോടതി നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. എന്നാല്‍ വൈദ്യപരിശോധനയില്‍ യാതൊരുവിധ അസ്വാഭാവികതയും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല എന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടാണ് ഛത്തിസ് ഗഢ് സര്‍ക്കാര്‍ നല്‍കിയത്. പിന്നീട് കോടതി നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം കൊല്‍ക്കത്ത മെഡിക്കല്‍ കോളജ് ആശുപത്രിയില്‍ നടത്തിയ പരിശോധനയില്‍ സോണി മനുഷ്യത്വരഹിതമായ രീതിയില്‍ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടതായി കണ്ടെത്തി. അവരുടെ ജനനേന്ദ്രിയത്തില്‍ നിന്നും, ശരീരാന്തര്‍ഭാഗത്തു നിന്നും കല്ലുകള്‍ നീക്കം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. ഇതിനുശേഷവും സോണിയെ ദണ്ഡേവാഡയിലെ ഛത്തിസ്ഗഢ് പോലീസ് കസ്റഡിയിലേക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാനാണ് കോടതി തീരുമാനിച്ചത്.........! സോണിയെ ആക്രമിച്ച പോലീസുകാര്‍ക്കെതിരെ അന്വേഷണമോ നടപടിയോ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. മാത്രമല്ല സോണിയെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയ എസ്.പി അങ്കിത് ഗാര്‍ഗിനെ 2012 ജനവരിയില്‍ രാഷ്ട്രപതിയയുടെ പൊലീസ് മെഡല്‍ നല്‍കിയാണ് ആദരിച്ചത്.



ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ സോണിയ്ക്ക് പിന്തുണയുമായി എത്തി . ആംനസ്റ്റി ഇന്‍റര്‍നാഷനല്‍ അവരെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് ‘മനസ്സാക്ഷിയുടെ തടവുകാരി’( a prisoner of conscience) എന്നാണ്. എങ്കിലും ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കു അവര്‍ മാവോയിസ്റ്റ് ബന്ധമാരോപിക്കപ്പെട്ട തടവുകാരി ആയിരുന്നു. അവര്‍ക്കെതിരായി ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട ആരോപണങ്ങളുടെ 'ഗൌരവം' കണക്കിലെടുത്ത്കൊണ്ട് സോണിയും ലിംഗയും സമര്‍പ്പിച്ച ജാമ്യാപേക്ഷ 2013ജൂലൈ 13നു ഛത്തിസ് ഗഢ് ഹൈക്കോടതി തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മാവോയിസ്റ്റ്‌ ബന്ധമാരോപിച്ച് അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്ന സോണിയുടെ ഭര്‍ത്താവ് അനില്‍ ഏതാണ്ട് മൂന്ന് വര്‍ഷത്തോളം നീണ്ട ജയില്‍ വാസത്തിനുശേഷം 2013 മെയ്‌ ഒന്നിന് എല്ലാ കേസുകളില്‍ നിന്നും കുറ്റ വിമുക്തനാക്കപ്പെട്ടു. പീഡനങ്ങളുടെ നീക്കിയിരിപ്പുമായി അവശനായി  ജീവിതം തുടര്‍ന്ന അദ്ദേഹം 2013 ആഗസ്ത് രണ്ടിന് മരണമടഞ്ഞു. ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് പങ്കെടുക്കാന്‍ സോണിക്ക് സാധിച്ചില്ല. ഇതിനിടെ സോണിക്ക് എതിരെ നേരത്തെ ചുമത്തിയ കേസുകളില്‍ - 2010ല്‍എസ്സാര്‍ ഗ്രൂപ്പിന്റെ വാഹനങ്ങള്‍ക്കുനേരെ വെടിവെച്ചു , കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നേതാവ്` അവ്ദേശ് ഗൌതത്തെ ആക്രമിച്ചു തുടങ്ങിയവയില്‍ - എല്ലാം കോടതി കുറ്റവിമുക്തയാക്കി എന്നതും ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യമാണ്. സോണിക്ക് ജാമ്യം ഇപ്പോള്‍ അനുവദിച്ചുവെങ്കിലും ഡല്‍ഹി വിടാനോ ഛത്തിസ്ഗഢ് ല്‍ പോകാനോ കഴിയില്ല. കേസില്‍ വാദം ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. പോരാട്ടങ്ങള്‍ അവസാനിക്കാറായിട്ടില്ല എന്നര്‍ത്ഥം .

ഇന്ത്യയില്‍ നിലവിലുള്ള ഭരണഘടന അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള പൗരാവകാശങ്ങളുടെ നഗ്നമായ ലംഘനം ആണ് സോണിയുടെ കാര്യത്തില്‍ നടന്നിട്ടുള്ളത്. സ്ത്രീകളെ അറസ്റ്റുചെയ്യാനും ചോദ്യം ചെയ്യാനും വനിതാപോലീസിന്റെ സാന്നിധ്യം വേണമെന്ന പ്രാഥമിക അവകാശം മുതല്‍ ക്രൂരമായ ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷമുള്ള ചികിത്സാ നിഷേധം വരെ ഇത് നീളുന്നു. ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങള്‍ക്ക് കടുത്ത ശിക്ഷ നല്‍കണം എന്ന് നിര്‍ദേശിക്കുന്ന നിയമങ്ങളുണ്ട് നമുക്ക്‌, എന്നാല്‍ ഭരണകൂടം തന്നെ നടത്തുന്ന ഇത്തരം പീഡനങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് ശിക്ഷയാണ് നല്‍കുക.  ഭരണഘടന ഉറപ്പു നല്‍കുന്നപൌരന്‍റെ മൌലിക അവകാശങ്ങള്‍ കവര്‍ന്നെടുക്കാന്‍ ഭരണകൂടത്തിന് ധൈര്യം കൊടുക്കുന്നത് എന്താണ്? ഛത്തീസ്‌ ഗഢിലെ ഭരണകക്ഷിയായ ബി ജെ പി യോ മുഖ്യ പ്രതിപക്ഷമായ കോണ്‍ഗ്രസോ സോണിയുടെ പ്രശ്നം കണ്ടതായിപ്പോലും നടിച്ചില്ല. മാധ്യമങ്ങള്‍ ആകട്ടെ ഒരു 'മാവോയോസ്റ്റ്‌' നു വേണ്ടി സംസാരിക്കാന്‍ ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല. ഒരാളെ 'ഭീകരവാദി' എന്നോ 'തീവ്രവാദി' എന്നോ മുദ്രകുത്തിയാല്‍ വേട്ടയാടല്‍ എളുപ്പമാകുന്നു.പിന്നെ സമൂഹം അയാളുടെ ദീന രോദനങ്ങള്‍ക്ക് പോലും ചെവി കൊടുക്കില്ല. അങ്ങനെയാണല്ലോ നമുക്കിടയില്‍ ഇശ്രത്‌ ജഹാനും സൊറാബുദ്ദിന്‍ ഷേഖും ഒക്കെ കൊല്ലപ്പെടുന്നതും.

സോണിയുടേത്‌ തീര്‍ച്ചയായും ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. ഭരണകൂടത്തിന്‍റെ, കോര്‍പ്പറേറ്റ്കളുടെ, സൈന്യത്തിന്‍റെ പീഡനങ്ങളില്‍ പുറം ലോകമറിയാതെ മരിച്ചു മണ്ണടിഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരുപാട് 'സോണിമാര്‍' നമുക്കിടയില്‍ ഉണ്ട്. ഫേസ്‌ ബുക്ക്‌ ചുവരുകളിലും, സ്പോണ്‍സേഡ് സിവില്‍ സൊസൈറ്റി പ്രതിഷേധങ്ങളിലും വാചാലമാകുമ്പോള്‍ ഇടയ്ക്കൊക്കെയെങ്കിലും ഓര്‍മിക്കുക, ഇവരും മജ്ജയും മാംസവും ആത്മാഭിമാനവും ഉള്ള മനുഷ്യരാണെന്ന്.... കാരണം  സത്യം പുറത്തു കൊണ്ട് വരാന്‍ ഇന്ന് വലിയ പോരാട്ടങ്ങള്‍ ആവശ്യമായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു..!

കടപ്പാട് /റഫറന്‍സ്:

1.The inconvenient truth of soni sori | Tehelka.com
2.http://archive.tehelka.com/story_main52.asp?filename=Ws020512Chhattisgarh.asp
3.http://archive.tehelka.com/story_main52.asp?filename=Ne070412Government.asp
4.Soni Sori’s husband, Anil Futane, passes away | Tehelka.com
5.Indian State honours monster – Justice for #SoniSori #Vaw | kracktivist
6.Tribal activist Soni Sori, accused of having links with Maoists, released from jail | NDTV.com
7.Stand up for Soni Sori | "Giving electric shocks, stripping me naked, shoving stones inside me – is this going to solve the Naxal problem?" – Soni in a letter to the Chief Justice of the Supreme Court
8SC notice to Chhattisgarh on Soni Sori bail plea - Kractivism
9.ചോര കലങ്ങിയ രണ്ട് കത്തുകള്‍ക്കിടയില്‍ സോനി സോരിയുടെ ജീവിതം | Nalamidam
10.RELEASE SONI SORI AND LINGARAM KODOPI - Amnesty India

Sunday, March 25, 2012

ചില ന്യൂ ജെനറേഷന്‍ മറവി രോഗങ്ങള്‍

മാര്‍ച്ച്‌ 23,
രാത്രി മുറി വൃത്തിയാക്കുമ്പോള്‍ കലണ്ടറിന്റെ അരികില്‍ ഉള്ള സ്മരണീയ ദിനങ്ങള്‍ എന്ന കോളത്തില്‍ കണ്ണുടക്കിയപ്പോള്‍ വലിയ ചരിത്ര ബോധമുള്ളവനെപ്പോലെ നടിച്ചു കൊണ്ടു ഞാന്‍ സുഹൃത്തിനോട്‌ ചോദിച്ചു,
" നിനക്ക്  ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ ചരിത്ര പ്രാധാന്യം അറിയാമോ..? "
ഉടനടി വന്നു മറുപടി - "സുപ്രസിദ്ധ സ്പാനിഷ് പെയിന്റെര്‍ ജുവാന്‍ ഗ്രിസ്സിന്റെ നൂറ്റിയിരുപത്തി അഞ്ചാം പിറന്നാളാണ് "
മറുപടി കേട്ട് ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും ഗൂഗിള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞെട്ടല്‍ മാറി..
താങ്ക്സ് ടു ഗൂഗിള്‍ ഡൂഡില്‍സ് ...!
ഹും അതല്ല വേറെ ..?
..  നോ ഐഡിയ ..!
നീ ഭഗത് സിംഗ് എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ..?
ഓ ഭഗത് സിംഗിനെ വെടി വെച്ച് കൊന്ന ദിവസമാണോ, അതോ ജന്മ ദിനമോ  ...?
.............!
തുടര്‍ന്ന് നടത്തിയ ഗവേഷണത്തിന്റെ  ബാക്കിപത്രമാണ്  ഈ കുറിപ്പ്.

1907 സെപ്തംമ്പർ 27ന് പഞ്ചാബിലെ ലയൽപൂർ ജില്ലയിലെ ബങ്കാ ഗ്രാമത്തിലെ (ഇപ്പോൾ പാകിസ്താന്റെ ഭാഗം) ഒരു സിഖ് കർഷക കുടുംബത്തിൽ ആണ് ഭഗത് സിംഗ് ജനിച്ചത്. അച്ഛൻ  സർദാർ കിഷൻ സിങ്ങും  അമ്മ  വിദ്യാവതി കൌറുമെല്ലാം സ്വാതാന്ത്ര സമരപോരാട്ടത്തില്‍ പങ്കാളികള്‍ ആയിരുന്നു. ഗദര്‍ പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകര്‍  ആയിരുന്ന  അച്ഛനും അമ്മാവനും ജയില്‍ മോചിതരായത് ഭഗത്തിന്‍റെ ജന്മദിനത്തില്‍ ആയിരുന്നു , അത് കൊണ്ടു തന്നെ ,"ഭാഗ്യവാന്‍" ( ഭഗന്‍ വാലാ) എന്ന കളിപ്പേര്  വീണിരുന്നു . വീട്ടിലെയും , പൊതു സമൂഹത്തിലെയും വിപ്ലവാന്തരീക്ഷം കുഞ്ഞു ഭഗത്തിന്റെ മനസ്സിലും   സ്വാതന്ത്ര ത്തിനു  വേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹത്തിന്റെ വിത്തുകള്‍ പാകിയിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ക്കെതിരെ പോരാടാനായി തന്റെ  വീടിനടുത്തുള്ള വയലില്‍ തോക്കുകള്‍ കൃഷി ചെയ്യുമെന്ന് പറഞ്ഞു കുഞ്ഞു ഭഗത് ..!

തന്റെ പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സില്‍ നടന്ന ജാലിയന്‍വാലാബാഗിലെ കൂട്ടക്കൊല യുവാവായ ഭഗത്തിന്‍റെ മനസ്സില്‍ ആഴത്തില്‍ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചിരുന്നു. അവിടത്തെ ചോരയില്‍ കുതിര്‍ന്ന ഒരുപിടി മണ്ണ് അദ്ദേഹം ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്നുവത്രേ. ഗാന്ധിജിയുടെ  വാക്കുകളെ പിന്തുടര്‍ന്ന ഭഗത് നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ പങ്കു കൊള്ളുകയും ബ്രിട്ടീഷ് പാഠ പുസ്തകങ്ങളും വിദേശ വസ്ത്രങ്ങളും ബഹിഷ്കരിക്കുകയും സുഹൃത്തുക്കളെ അതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.  എന്നാല്‍ 1922 ല്‍  ചൌരി-ചൌര സംഭവത്തെ തുടർന്ന് ഗാന്ധിജി നിസ്സഹരണ പ്രസ്ഥാനം പിൻവലിച്ചത്  ഭഗത്തിനെ ആഴത്തില്‍ സ്വാധീനിച്ചു . ഗാന്ധിയന്‍ അഹിംസാ ആശയങ്ങളോട് ഭഗത്തിന്റെ മനസ്സ് അകലാന്‍ തുടങ്ങി. സായുധ വിപ്ലവത്തിലൂടെ മാത്രമേ ഇന്ത്യക്ക്  സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കൂ എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നിത്തുടങ്ങി..
ഭഗത് സിംഗ് ജയിലില്‍ 

സചീന്ദ്രനാഥ് സന്യാൽ ആരംഭിച്ച ഹിന്ദുസ്ഥാൻ റിപബ്ലിക്കൻ അസ്സോസ്സിയേഷൻ എന്ന സംഘടനയിൽ ചേര്‍ന്നതു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ സുപ്രധാന വഴിത്തിരിവായി. പ്രശസ്ത വിപ്ലവകാരികളായ രാമപ്രസാദ് ബിസ്മില്‍ , ചന്ദ്രശേഖര്‍ ആസാദ് , അഷ്ഫഖുള്ള ഖാന്‍ എന്നിവരെ പരിചയപ്പെടാനും അവരൊന്നിച്ച് പോരാടാനും അവസരം ലഭിച്ചു.സംഘടനയുടെ പേരു പിന്നീട് ഹിന്ദുസ്ഥാൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപബ്ലിക്കൻ അസ്സോസ്സിയേഷൻ എന്നു മാറ്റിയത് ഭഗത്തിന്റെ സ്വാധീനം കൊണ്ടായിരുന്നു. തികഞ്ഞ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ്  ആയിരുന്നുവല്ലോ  അദ്ദേഹം..കുറച്ചു സഹപ്രവർത്തകരോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നു നൌജവാൻ ഭാരത് സഭ എന്ന പേരിൽ ഒരു സായുധ വിപ്ലവസംഘടനയും  രൂപവത്കരിച്ചു. വർക്കേർസ് ആന്റ് പെസന്റ്സ് പാർട്ടി പഞ്ചാബി ഭാഷയിൽ കീർത്തി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന  ഒരു മാസികയുടെ പത്രാധിപ സമിതിയിൽ അംഗമായിരുന്നു ഭഗത് സിംഗ്. 1927 - ൽ കാക്കോരി ട്രെയിൻ കൊള്ളയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കീർത്തിയിൽ വന്ന ഒരു ലേഖനത്തിന്റെ പേരിൽ അദ്ദേഹം അറസ്റ്റിലായി. വിദ്രോഹി എന്ന അപരനാമത്തിലാണ് ഭഗത് സിംഗ് ലേഖനമെഴുതിയത്.(കാക്കോരി ട്രെയിൻ കൊള്ളയുമായി ഭഗത്തിനു നേരിട്ട് ബന്ധമുണ്ടെന്നും ഇല്ലെന്നും ചരിത്രകാരന്മാര്‍ വാദിക്കുന്നു)

1919 ലെ ഗവണ്മെന്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ആക്ടില്‍  ഇന്ത്യയില്‍ നടപ്പിലാക്കേണ്ട ഭരണ പരിഷകാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനായി പത്തു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം ഒരു കമ്മീഷനെ നിയമിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്ത്യക്ക് സ്വയംഭരണം നൽകാനുള്ള സാധ്യതയെപ്പറ്റി അന്വേഷിക്കുന്നതിനായി എന്നവകാശപ്പെട്ടു കൊണ്ട്  1928-ൽ സർ ജോൺ സൈമണിന്റെ ചുമതലയിൽ ഈ കമ്മീഷൻ രൂപവത്കരിച്ചു. എന്നാല്‍ സൈമൺ കമ്മീഷനിൽ ഇന്ത്യൻ പ്രധിനിധികൾ ആരും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 1928 ഒക്ടോബർ 30 -ന് ലാഹോറിൽ ലാലാ ലജ്‌പത് റായിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ  സൈമൺ കമ്മീഷൻ തിരിച്ചു പോവുക എന്നാവശ്യപ്പെട്ട് കൊണ്ട് ഒരു പ്രതിഷേധപ്രകടനം നടന്നു. വളരെ സമാധാനപരമായി നടന്ന റാലിയ്‌ക്കെതിരെ  പൊലീസ്‌ സൂപ്രണ്ട് ജെയിംസ്‌. എ.  സ്‌കോട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍  അതി ക്രൂരമായ ലാത്തിച്ചാര്‍ജ്‌ നടത്തി. അക്രമത്തില്‍ സാരമായ പരിക്കേറ്റ റായ് 1928 നവംബര്‍ 17 ന്‌ അന്തരിച്ചു. റായുടെ മരണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ബ്രിട്ടീഷ് സര്‍ക്കാര്‍ തയാറായില്ല. ( ഈ സംഭവത്തിന്‌ ഭഗത് സിങ്ങും കൂട്ടരും സാക്ഷികള്‍ ആയിരുന്നെന്നും,  അല്ലെന്നും ചരിത്രകാരന്മാര്‍ക്ക് ഭിന്നാഭിപ്രായമുണ്ട് ). തങ്ങളുടെ പ്രിയ നേതാവിന്‍റെ മരണത്തിന് കാരണക്കാരനായ  ജെയിംസ്‌. എ. സ്‌കോട്ടിനെ വധിക്കാന്‍  ശിവറാം  രാജ് ഗുരു , സുഖ് ദേവ്  ഥാപര്‍ , ജയ്  ഗോപാല്‍,  ചന്ദ്രശേഖര്‍ ആസാദ് എന്നിവരോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നുകൊണ്ട്  ഭഗത് സിംഗ് പദ്ധതി തയാറാക്കി.1928 ഡിസംബര്‍ 17 നു പുലര്‍ച്ചെ ലാഹോര്‍ പോലീസ് ആസ്ഥാനത് അവര്‍ കാത്തു നിന്നു. ജെയിംസ്‌  സ്കോട്ട് പുറത്തേക്കു  വരുമ്പോള്‍ ജയ ഗോപാല്‍  സിഗ്നല്‍ കൊടുക്കുമെന്നും ഭഗത് സിങ്ങും  രാജ്ഗുരുവും വെടിവെയ്ക്കണമെന്നും ആയിരുന്നു പദ്ധതി. എന്നാല്‍ പുറത്തേക്കു വന്നത് ജോണ്‍ പി സാന്‍ടെര്സ് എന്ന മറ്റൊരു പോലീസ്കാരന്‍ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയാതെ അവര്‍ വെടിയുതിര്‍ത്തു. സാന്ടെര്സും സഹായി ചാനന്‍ സിങ്ങും സംഭവ സ്ഥലത്ത് വച്ചേ മരിച്ചു. 
  ‘Saunders is dead, Lalaji is avenged’
 (സാന്‍ടെര്സ് കൊല്ലപ്പെട്ടു, ലാലാജിക്ക് തര്‍പ്പണം )
വേഷം മാറിയ ഭഗത്
തുടങ്ങിയ പോസ്റ്ററുകള്‍ ലാഹോറിലെ തെരുവുകളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഈ കൊലപാതകം അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു ക്രിമിനല്‍ കുറ്റമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടത്തിലെ ഒരു ആയുധമായിരുന്നു.  ലാഹോറിലെ ഭരണകൂടം അക്ഷരാര്ത്ഥത്തില് ഞെട്ടി വിറച്ചു. നഗരത്തിലെ എല്ലാ റോഡുകളിലും ഊടുവഴികളിലടക്കം പോലീസിനെ വിന്യസിച്ചു. നഗരം വിടുന്ന എല്ലാ യുവാക്കളെയും CID കള്‍ പിന്തുടര്‍ന്ന് നിരീക്ഷിച്ചു. ഭഗത് സിങ്ങും കൂട്ടരും രണ്ടു ദിവസം
 ഒളിവില്‍ കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ അവരുടെ സുഹൃത്ത്‌ ഭഗവതി ചരണ്‍ വോറയുടെ ഭാര്യ ദുര്‍ഗാദേവി വോറയുടെ സഹായത്തോടെ ലാഹോര്‍ വിട്ടു. ഭഗത് സിംഗ് വെസ്റ്റേണ്‍ സ്റ്റൈലില്‍ വേഷം മാറി. ദുര്‍ഗാ ദേവിയുടെ പിഞ്ചുകുഞ്ഞു  ഭഗത്തിന്റെ തോളില്‍. വേലക്കാരനായി രാജ്ഗുരു. ആര് കണ്ടാലും ഒരു പക്കാ ബ്രിട്ടീഷ്‌ യങ്ങ് കപ്പിള്‍..! രാജ്ഗുരു ബനാറസിലേക്കും , ഭഗത്തും ദുര്‍ഗയും കുഞ്ഞും ഹൌറയിലേക്കും പോയി. ( ഭഗത്തിന്റെ വെസ്റ്റേണ്‍ സ്റ്റൈലില്‍ ഉള്ള പ്രശസ്തമായ ഫോട്ടോ ഈ സമയത്തെടുത്തതാണ്)
 
വിപ്ലവ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നവരെ നാട് കടത്താനും അവരുടെ സ്വത്തുക്കള്‍ കണ്ടുകെട്ടാനും ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഭരണകൂടത്തിനു അവകാശം നല്‍കുന്ന “പബ്ലിക്‌ സേഫ്ടി ബില്‍ “ എന്ന കരിനിയമം 1929 ഏപ്രില്‍ 2 നു സെന്‍ട്രല്‍ അസ്സെംബ്ലിയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. ( നിയമത്തെ “പബ്ലിക്‌ ഡേയ്ഞ്ചര്‍ ബില്‍” എന്നാണു പണ്ഡിറ്റ്‌ മോത്തിലാല്‍ നെഹ്‌റു വിശേഷിപ്പിച്ചത്). പ്രമേയം പാസായില്ലെങ്കിലും കരി നിയമം നടപ്പിലാക്കാന്‍ തന്നെ വൈസ്രോയി തീരുമാനിച്ചു. ഇതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ചു കൊണ്ട് ഏപ്രില്‍ 8നു ഭഗത് സിങ്ങും ബട്കേശ്വര്‍ ദത്തും സെന്‍ട്രല്‍ അസ്സെംബ്ലിയില്‍ ബോംബെറിഞ്ഞു. ആരെയും അപകടപ്പെടുത്താന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നില്ല ആ ബോംബേറ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആളപായമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പുകപടലങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞുനിന്ന സെന്‍ട്രല്‍ അസ്സെംബ്ലിയില്‍ ഭഗത് സിങ്ങിന്റെയും ദത്തിന്റെയും ഉഗ്ര ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു-
                                          “ ഇങ്ക്വിലാബ് സിന്ദാബാദ്‌...” .
അസ്സെംബ്ലിയില്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ലീഫ്‌ലെറ്റില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു –
“ ബധിരന്മാരുടെ കാതു തുറപ്പിക്കാന്‍ ഉഗ്ര ശബ്ദം തന്നെ വേണ്ടിവരും”
(‘It needs a loud voice for a deaf to hear’).
നേരത്തെ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത് പോലെതന്നെ ഭഗത് സിങ്ങും ദത്തും സംഭവസ്ഥലത്ത് വച്ച് തന്നെ സ്വയം അറസ്റ്റ്‌ വരിച്ചു. അവര്‍ക്കെതിരെ വധശ്രമത്തിനു കേസ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു.

സെഷന്‍സ്‌ കോടതിയില്‍ എഴുതി സമര്‍പ്പിച്ച രേഖയില്‍ ഭഗത് സിംഗ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:
“മനുഷ്യ ജീവന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കുന്നതില്‍ ഞങ്ങള്‍ ആരുടേയും പിന്നിലല്ല, ഞങ്ങളുടെ പോരാട്ടം ഏതെങ്കിലും വ്യക്തികള്‍ക്ക് എതിരെയുമല്ല, മറിച്ച് സാമ്രാജ്യത്വ ചൂഷണത്തിനെതിരെയാണ്.” അദ്ദേഹം തുടരുന്നു- “ വിപ്ലവം എന്നതു കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത് രക്തചൊരിച്ചില്‍ അല്ല, മറിച്ച് സാമ്രാജ്യത്വ ചൂഷണത്തില്‍ നിന്നും , അതിന്റെ പീഡനങ്ങളില്‍ നിന്നുമുള്ള സമൂലമായ മാറ്റത്തെയാണ്..”
കോടതി അവരെ ജീവ പര്യന്തം തടവിനു ശിക്ഷിച്ചു.
സര്‍ ശോഭാ സിംഗ് 
ജയിലില്‍ രാഷ്ടീയ തടവുകാരോട് നടത്തുന്ന വിവേചനത്തിനെതിരെയും മൃഗീയമായ പെരുമാറ്റത്തിനെതിരെയും അവര്‍ നിരാഹാര സത്യഗ്രഹം ആരംഭിച്ചു. അറുപത്തി മൂന്നാം  നാളില്‍ ജതീന്ദ്ര നാഥ് ദാസ്‌ എന്ന സത്യഗ്രഹി കൊല്ലപ്പെട്ടുവെങ്കിലും സര്‍ക്കാര്‍ കുലുങ്ങിയില്ല. അതിനിടയില്‍ സാന്ടെര്സ് വധക്കേസ് കൂടി ചാര്‍ജ് ചെയ്തു. വിചാരണക്കായി ഭഗത് സിങ്ങിനെ സ്ട്രെച്ചറില്‍ കിടത്തിയാണ് കോടതിയില്‍ കൊണ്ട് പോയത്. കൊണ്ഗ്രെസ്സ് പാര്‍ട്ടി നല്‍കിയ ഉറപ്പും പിതാവിന്റെ അപേക്ഷയും പരിഗണിച്ചു ഭഗത് നൂറ്റി പതിനാറാം ദിവസം നിരാഹാരം പിന്‍വലിച്ചു. സന്ടെര്സ് വധക്കേസില്‍ അവര്‍ക്ക് വധശിക്ഷ വിധിച്ചു.

കോടതിയില്‍ ഭഗത് സിങ്ങിനെതിരെ മൊഴി കൊടുത്തതിനു ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ knighthood പദവി സമ്മാനിച്ച ശോഭാ സിംഗിന്റെ പേരില്‍ ദല്‍ഹിയിലെ Windsor Place പുനര്‍ നാമകരണം ചെയ്യാനുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനം ഈയടുത്ത്  വിവാദമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഭഗത് സിങ്ങിന് വധശിക്ഷ കിട്ടിയത് ശോഭാസിംഗ് മൊഴി കൊടുത്തത് കൊണ്ടാണെന്ന വാദത്തെ ശോഭാസിങ്ങിന്‍റെ മകനും പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരനുമായ ഖുശ്വന്ത് സിംഗ് നിരാകരിക്കുന്നു. പക്ഷെ ഭഗത് സിങ്ങിനെതിരെ ശോഭാ സിംഗ് മൊഴി കൊടുത്തിരുന്നുവെന്നു ഖുശ്വന്ത് സിങ്ങും സമ്മതിക്കുന്നു.

1931 മാര്‍ച്ച്‌ ഇരുപത്തി മൂന്നിനു വൈകുന്നേരം ഏഴര മണിക്ക് ഭഗത് സിംഗ്, രാജ് ഗുരു, സുഖ ദേവ് എന്നിവരെ തൂക്കിലേറ്റി.മൃതദേഹം ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് വിട്ടു കൊടുത്തില്ല, പകരം മൃതദേഹം മണ്ണെണ്ണയൊഴിച്ചു കത്തിക്കുകയും പൂര്‍ണമായും കത്തിതീരും മുന്‍പേ  അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ സത് ലജ്   നദിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുകയും ചെയ്തു.
അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡണ്ട്‌ ജോര്‍ജ് ബുഷിന്റെ സുരക്ഷയെ മുന്‍ നിര്‍ത്തി ഗാന്ധിജിയുടെ  ശവ കുടീരത്തില്‍ പട്ടിയെ വിട്ടു പരിശോധന നടത്തിയപ്പോള്‍ - മാര്‍ച്ച്‌  2,2006
പിറന്ന മണ്ണിന്‍റെ അവകാശത്തിനു വേണ്ടി  സ്വന്തം ജീവന്‍ ബലിയര്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു, അവരുടെ പോരാട്ടങ്ങള്‍ ലക്‌ഷ്യം കാണുമെന്നും ,ഒരു നാള്‍ ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രയാകുമെന്നും...! എന്നാല്‍ ജനലക്ഷങ്ങളുടെ ജീവ രക്തം കൊടുത്തു നേടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു നൂറ്റാണ്ടു പോലും കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍ കെല്‍പ്പില്ലാത്തതും , പോരാട്ടങ്ങളെയെല്ലാം പാടേ വിസ്മരിച്ചു കൊണ്ട് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന് നിരുപാധികം കീഴടങ്ങുകയും, അത് വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന എച്ചില്‍ കഷണങ്ങള്ക്ക് തിന്നു സംതൃപ്തിയടയുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പിന്‍ തലമുറ തങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാകുമെന്നു ഭഗത് സിങ്ങോ കൂട്ടാളികളോ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ...?


ഗാന്ധിജിയുടെ രക്തം പുരണ്ട മണ്ണും
പുല്‍കൊടികളും അടങ്ങിയ പെട്ടി


ഓ വെറും മണ്ണല്ലേ...!

മഹാത്മജിയുടെ രക്തം പുരണ്ട മണ്ണും പുല്‍കൊടികളും വില്പനയ്ക്ക് .  നാധുറാം വിനായക് ഗോഡ്സെ എന്ന ഹൈന്ദവ തീവ്ര വാദിയുടെ വെടിയേറ്റ്‌  മഹാത്മജി മരിച്ചു വീണ സ്ഥലത്ത് നിന്നു ശേഖരിച്ചു വച്ചിരുന്ന മണ്ണും പുല്‍കൊടികളും ആണ്  ഈ വരുന്ന ഏപ്രില്‍ പതിനേഴിന് ലേലം ചെയ്യുക വിശദാംശങ്ങള്‍ അറിയാനായി ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക  മിനിമം ലേലത്തുകയായി ( ഗൈഡ് പ്രൈസ് ) നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്  £10000.00 - £15000.00 ആണ്. ഗാന്ധിജി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കണ്ണടകള്‍ , കത്തുകള്‍, പ്രാര്‍ത്ഥന പുസ്തകം , ചര്‍ക്ക  തുടങ്ങി മറ്റു നിരവധി വസ്തുക്കളും ലേലം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.